Wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości z 23 kwietnia 2015 r. w sprawie C-260/13 Sevda Aykul przeciwko Land Baden-Württemberg  uznano, że państwo U E może odmówić posiadaczowi prawa jazdy wydanego w innym kraju unijnym, uprawnienia do kierowania pojazdem na jego terytorium, po popełnieniu tam wykroczenia drogowego powodującego niezdolność tego posiadacza do kierowania Zakaz ten  nie może być bezterminowy, a warunki odzyskania uprawnienia muszą być zgodne z zasadą proporcjonalności.

Przeprowadzona w następstwie kontroli policji w Niemczech analiza próbki krwi wykazała, że Sevda Aykul kierowała pod wpływem konopii indyjskich i że zażywa ona ten środek odurzający przynajmniej okazjonalnie. Organy niemieckie uznały następnie, że nie jest ona w stanie oddzielić kierowania pojazdem od zażywania środków odurzających i dlatego uznano, że  jest niezdolna do kierowania pojazdami o napędzie silnikowym. Sevda  Aykul została pozbawiona uprawnienia do kierowania w Niemczech na podstawie jej austriackiego prawa jazdy. Poinformowano ją, że może odzyskać uprawnienie do kierowania w Niemczech, okazując opinię medyczno-psychologiczną , w której zostanie stwierdzona jej wstrzemięźliwość od spożycia środków odurzających przez okres roku.

W Austrii Sevda  Aykul w dalszym ciągu zachowała swoje prawo jazdy i mogła kierować pojazdami silnikowymi.  

Sevda Aykul zaskarżyła niemiecką decyzję administracyjną.  Podniosła, że  tylko organy austriackie mogą orzec,  czy jest zdolna do kierowania pojazdami o napędzie silnikowym. Sąd do którego wniosła sprawę  skierował do Trybunału Sprawiedliwości pytanie, czy niemiecka decyzja administracyjna jest sprzeczna z obowiązkiem wzajemnego uznawania praw jazdy wynikającym  dyrektywy 2006/126 w sprawie praw jazdy .

Trybunał odpowiedział, że powołana wyżej dyrektywa  nie stoi na przeszkodzie temu, „by państwo członkowskie, na którego terytorium posiadacz wydanego w innym państwie członkowskim prawa jazdy przebywa tymczasowo, odmówiło uznania ważności tego prawa jazdy ze względu na zachowanie się posiadacza w sposób noszący znamiona naruszenia na tym terytorium po wystawieniu rzeczonego prawa jazdy i które to zachowanie zgodnie z prawem krajowym pierwszego państwa członkowskiego powoduje niezdolność do kierowania pojazdami o napędzie silnikowym.” a” Przyznana państwu członkowskiemu możliwość cofnięcia posiadaczowi prawa jazdy upoważnienia do kierowania na terytorium tego państwa ze względu na popełnione na nim naruszenie stanowi wprawdzie ograniczenie zasady wzajemnego uznawania praw jazdy. Niemniej ograniczenie to, które pozwala zmniejszyć ryzyko występowania wypadków drogowych, pozwala zwiększyć bezpieczeństwo ruchu drogowego, co leży w interesie każdego obywatela.”

Dyrektywa upoważnia każde państwo członkowskie do zastosowania, w przypadku naruszenia prawa tego państwa, środków, których zakres jest ograniczony do jego terytorium, a skutki do odmowy uznania ważności prawa jazdy tylko na tym terytorium.

Ponadto Trybunał stwierdził, że państwo członkowskie, które odmawia uznania ważności prawa jazdy w sytuacji takiej jak ta będąca przedmiotem sporu, jest właściwe do ustalenia warunków, które posiadacz prawa jazdy musi spełnić, by odzyskać uprawnienie do kierowania pojazdami na terytorium tego państwa. Trybunał przywołał swoje orzecznictwo, zgodnie z którym państwo członkowskie nie może bezterminowo odmawiać uznania ważności prawa jazdy wydanego przez inne państwo członkowskie, w przypadku gdy na terytorium pierwszego państwa członkowskiego zastosowano wobec posiadacza tego prawa jazdy środek ograniczający.

 

Trybunał zasugerował, że zadaniem Sądu, który skierował zapytanie  będzie zbadanie, czy przez zastosowanie własnych przepisów Niemcy nie odmawiają w rzeczywistości bezterminowo uznania austriackiego prawa jazdy Sevdzie  Aykul.  To  do tego sądu należy także ustalenie, czy ustanowione w prawie niemieckim warunki odzyskania uprawnienia do kierowania w Niemczech są zgodne z zasadą proporcjonalności, a w szczególności czy nie wykraczają one poza to, co jest odpowiednie i konieczne do realizacji celu dyrektywy  - oprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego. Na podstawie udzielonych przez rząd niemiecki  informacji, Trybunał stwierdził, że nawet w przypadku braku opinii medyczno-psychologicznej, prawo do posługiwania się w Niemczech prawem jazdy wydanym przez inne państwo członkowskie jest przywracane z mocy prawa, gdy po upływie określonego czasu (czyli po 5 latach w tym przypadku), wpis o braku zdolności zostanie usunięty z niemieckiego rejestru w sprawie zdolności do kierowania pojazdami.  Czyli po upływie pięciu lat będzie ona mogła ponownie posługiwać się w Niemczech swoim prawem jazdy bez konieczności przedstawiania opinii medyczno-psychologicznej.

W świetle tych informacji, które Verwaltungsgericht Sigmaringen powinien zweryfikować, Trybunał stwierdził, że przepisy niemieckie nie odmawiają  bezterminowo uznania prawa jazdy Sevdy  Aykul. Odzyskanie uprawnienia do kierowania pojazdami o napędzie silnikowym w Niemczech jest uzależnione bądź od przedstawienia opinii medyczno-psychologicznej, bądź od upływu terminu pięciu lat, zdaniem Trybunału, jest środkiem zapobiegawczym skutecznym i proporcjonalnym do celu polegającego na poprawie bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Dobromiła Tenerowicz-Grądzka

radca prawny

Źródło: www.curia.europa.eu